In 1965 maakte autofabrikant DAF plannen bekend voor een nieuwe fabriek in Born. De bouw van het complex werd voltooid in 1967 en in dat jaar ging de productie van start. Nadat Volvo in 1976 het grootste deel van de aandelen van het bedrijf in handen kreeg werd DAF Car B.V. omgedoopt in Volvo Car B.V..
In 1992 werd NedCar opgericht als een samenwerkingsverband tussen Mitsubishi, Volvo en de Nederlandse Staat. Deze laatste twee hebben zich later teruggetrokken en na een aantal flinke reorganisaties wordt het bedrijf nog op een laag pitje gerund door Mitsubishi. Er zijn de afgelopen jaren allerlei reddingspogingen ondernomen om met eventuele andere automerenk de fabriek weer rendabel te maken. In totaal zijn er in Born ruim 4.500.000 auto’s geproduceerd en er werken momenteel 1500 mensen.

Ook na de aankondiging van Mitsubishi wordt nog bekeken wat voor mogelijkheden er zijn voor NedCar, wanneer de productie van de Colt en de Outlander in Born wordt stopgezet. Door de onzekere vooruitzichten in de auto-industrie is het niet rendabel om een nieuw model in Nederland te laten produceren, zegt Mitsubishi. Het is het eerste Japanse autoconcern dat zich uit Europa terugtrekt.

De serie over DAF (Polyvisie, 1965)

Volendam is een dorp aan het IJsselmeer. Vanaf 1400 kwamen er veel boeren en vissers wonen. Momenteel telt Volendam ca. 21.000 inwoners. Het dorp bracht in verhouding tot andere plaatsen veel bekende Nederlanders voort, mede dankzij zeer succesvolle muziekindustrie. Dat begon ooit met de Cats en BZN, tegenwoordig vullen Jan Smit, Nick & Simon en dergelijke de zalen en populaire televisieuitzendingen. Er komen ook nog veel toeristen naar Volendam ook al is er nog maar weinig klederdracht en zijn de meeste vissersboten verdwenen. De souvenirwinkeltjes aan de haven doen nog steeds goede zaken en toeristen kunnen met een boot heen en terug naar Marken.

In de namiddagzon werpen wandelaars lange schaduwen. Rond de Catharijnebrug krioelen honderden fietsers. De fietsersfile op het Vreeburg loopt tot aan de Lange Viestraat. Een verkeersagent staat met de handen in de zij. Een vrachtwagenchauffeur manoeuvreert zijn enorme gevaarte naar rechts, de Catharijnesingel op. Op de houten carrosserie lees ik in verweerde letters Fa.L. Kassing Zn. De brommers in dit stadse tafereel zijn Solex en Berini, de auto’s Volkswagen-Kever en Ford-Taunus, de jassen van de mannen zijn bruin en grijs, de fietstassen donker. De GEVU-bussen 9 en 12 banen zich in deze avondspits een weg naar het station.

Ik beschrijf hier de oktober-foto van de maandkalender 2011 ‘Utrecht van toen’, die bij ons thuis hangt. Sinds begin deze maand kijk ik dagelijks naar dit kleurentafereel uit ‘circa 1955’, zoals het onderschrift vermeldt. De foto is waarschijnlijk gemaakt vanuit het gebouw De Utrecht. CatchProjecten aan de Domstraat, dat al eerder een neusje voor goede fotoselectie toonde, bracht deze kalender uit.
De aandoenlijke fietsenchaos van onze stad in 2011 is dus niet van vandaag of gisteren. Maar wat de oktober-foto voor mij echt mooi maakt, is het contrast. Sombere mannenkostuums zijn ruimschoots in de meerderheid. Maar wat zie ik rechts onderin het hoekje? Een jonge vrouw in een zomerse blauwe jurk met witte stippen huppelt richting station. Ze gooit haar hoofd achterover om de laatste zonnestralen van de zomer mee te pakken. Hoe ik zo zeker weet dat ze huppelt? De schaduwlijnen onder haar twee voeten. Op het moment van afdrukken hangen die een centimeter of vijf boven het Leidseweg-trottoir. Een blije, jonge vrouw in 1955. Vijf meter achter haar ziet een lange man in beige colbert haar opgewektheid. Hoe ging het met deze vrouw verder? U móét die foto zien. Ik ga Jeroen Kreule van de donderdagse rubriek ‘Stadsleven van toen’ vragen u die foto binnenkort te tonen.
(12 oktober 2011)

Ook legde Dick door de jaren heen het Jordaan Festival vast op foto, film en video. Daarop zijn prachtige herinneringen bewaard van de jonge René Froger, een optreden van zijn moeder, Tante Leen, Johnny Jordaan, Willy Alberti en anderen.

Het archief van Polyvisie bestaat uit negatieven en dia’s. De kwaliteit daarvan is veel beter dan van foto’s, maar de verrwerking is lastiger. Om een dia te bekijken moet op zijn minst een diaviewer worden gebruikt en bij negatieven zijn zelfs speciale omkeerviewers nodig om het beeld te kunnen beoordelen. Digitalisering is eigenlijk de enige oplossing. Maar een archief van ruim 7 miljoen afbeedingen ga je mede gezien de kosten die daarmee zijn gemoeid niet zo maar digitaliseren. Archiveren en selecteren op commericaliteit, tijdgeest en dergelijke is daarom gekoppeld aan het digitaliseerproces.

In de afgelopen twee jaar is met verschillende scanbedrijven gesproken. Ook zijn diverse testen gedaan door scanbedrijven en door onszelf. Met meerdere scanapparatuur is gewerkt en daar zijn ideeën door ontwikkeld over methodes, andere apparatuur en dergelijke. Daarmee zijn ook de inzichten in een aanpak, specifieke voor ons archief, verdiept. Momenteel hebben we een paar projecten lopen om tot inkomsten te komen.

De huidige beeldbank geeft slechts een summier beeld van het aanwezige materiaal.

Zie de Beeldbank